Stichting AKAR richt zich op het onderwijs, d.w.z. het ondersteunen van scholieren en studenten. We vertellen hier welke kinderen we nu steunen, wat ze doen of afgerond hebben.
Charlotta studeerde af in de Indonesische Taal op HBO-niveau in Jayapura. Zij gaf in 2005 al aan dat ze graag door wilde studeren. Ze is een intelligente en snelle studente, dus ons antwoord was: JA!
Ze doet nu haar doctoraal in Bandung met als hoofdvak het Curriculum. Dat wil zeggen: het Onderwijsprogramma. In Papoea werkt men met lesprogramma's uit Java, waar Papoese kinderen absoluut niet door worden geïnspireerd. Op een in Friesland (Nederland) gehouden Papoea-conferentie in februari 2009 werd al geconstateerd dat Papoea-eigen onderwijs programmas zeer nodig zijn. Daar kan Otta straks aan werken. Wij steunen haar dus met groot belang.
Frederik, kortweg Dedy, is met zijn laatste jaar bezig. Dat betekent: stage, scriptie maken daarover, eindexamens, en de officiële diploma-uitreiking, Wisuda genaamd. Dat kost allemaal extra geld. Dedy zit op het HBO voor sociologie en politicologie, richting overheidsadminstratie. Hij hoopt hierna een baan bij de overheid te krijgen, iets dat zekerheid en aanzien verschaft in Papua. Dedy woont bij zijn moeder in Biak, alwaar hij ook studeert. Dit vermindert de algemene studiekosten aanzienlijk. We wensen Dedy veel succes!
Vertaling van het briefje
Ook Gerard studeert sociologie en politicologie, maar dan in Manado, op Sulawesi. Ook Gerard is met zijn laatste jaar bezig, en druk met stage, scriptie en eindexamen. Gerard is de oudste in zijn gezin en voelt zich verantwoordelijk voor de broers en zussen onder hem. Hij hoopt straks genoeg te verdienen om een jonger kind te kunnen helpen bij de studiekosten, zoals wij hèm hielpen met deze opleiding. Een mooi idee. Wij hebben met Gerard vooral e-mail contact, zij het soms heel moeizaam omdat internetten in café niet altijd toegankelijk of betaalbaar voor hem is.
Melani, ook in Manado, doet een voorbereidende arts-opleiding op HBO niveau. Haar eerste getuigeschriften geven goede moed. Ook Melani stuurt soms een e-mailtje, maar liever gebruikt zij de reguliere post voor het contact met haar 'schoolouders', en het versturen van de rapportage over de voortgang van haar studie. Hieronder een foto uit 2008 waarop te zien is dat zij zich inschrijft voor een studiebeurs bij Stichting AKAR, nog in haar ouderlijk huis.
In april en oktober 2008 hebben zowel IJpiena als Dike, Rosmina ontmoet in Korido. De regering heeft sociale woningen neergezet en één ervan is voor dit gezin. Maar Ros(mina) is daar doorgaans alleen thuis. Haar moeder is heel pienter, maar lichamelijk gehandicapt en doofstom. Toch communiceert zij met gebaren als de beste, ook met ons. Zij is altijd overal en nergens o.a. op zoek naar werk voor het levens-onderhoud. Rosmina en haar broer zijn opgevoed door hun grootmoeder, die nu overleden is. Haar broer is getrouwd en woont elders. Ros zorgt voor zichzelf, gaat met plezier naar school en levert mooie rapporten in. Zij schrijft naar haar 'schoolouders' in Nederland, via Stichting AKAR.
Etty en Mince zijn kinderen van een lokale visser, die geen regelmatig inkomen heeft. Hij vist per prauw in de omgeving van Biak. Hij bakt en rookt de dagelijkse visvangst en moeder verkoopt die op de markt. Daar kunnen zij net van leven, maar meer ook niet. Etty wordt sinds de 4e klas Basisschool gesteund via Stichting AKAR door een eigen 'schoolmoeder' in Nederland. Een foto van deze 'moeder' staat op een plankje aan de muur! Het is een erg leuk contact, en Etty doet het goed op school. Inmiddels zit zij op de Eerste Middelbare School. Tot haar vreugde krijgt ze ook al Engelse les en ze heeft haar schoolmoeder beloofd om zo gauw ze het kan, een brief in het Engels te schrijven.
Tijdens ons bezoek aan Etty in 2008 zagen we dat zij slechts één zusje heeft, Mince (spreek uit Mientje). Mince is 2 jaar jonger dan Etty en zit nog op de Basisschool. Ook zij had een mooi rapport. De financiële mogelijkheden van dit gezin zijn, zoals gezegd, niet rooskleurig. Veel kansen zal Mince dan ook niet krijgen om verder te leren zonder financiële steun. Etty en Mince doen alles samen: water halen, koken, huiswerk maken en spelen. Natuurlijk werd de steun voor Etty dus ook gedeeld met Mince. Dit betekent echter, dat beide meisjes halve steun en dus halve kansen zouden krijgen. Daarom deden wij een oproep op deze site en in onze nieuwsbrief van vorig jaar om een nieuwe 'schoolouder' voor Mince. Die hebben wij gevonden; in Noorwegen nota bene!
Vertaling van het briefje
De kosten voor school en studie gaan met het overgaan naar een hogere school elke keer flink omhoog. Op de voorbereidende scholen zijn de kosten nog wel op te brengen, maar als het Hogeschool of Universiteit wordt, is het een aardig bedrag. Vandaar dat wij 'spaarpotjes' voor elke leerling aanleggen. En hoe meer wij in het begin kunnen sparen, des te zekerder zijn wij, dat wij die leerling aan het laatst gewenste diploma kunnen helpen. Hoewel we voor sommige leerlingen een eigen donateur hebben, is er zeker behoefte aan extra financiële hulp voor onze leerlingen. Omdat de totale opleiding wel lang en duur is voor één donateur. Of omdat we dan nog meer leerlingen kunnen opnemen. Alle beetjes helpen, weet U nog?
Hoe meer donateurs Stichting AKAR krijgt, hoe meer kinderen wij kunnen helpen om zich te ontwikkelen via een goede opleiding.